Kooperatywne strategie ewolucyjne

Wstęp

To jest nawiązanie do notki, w której relacjonuję moją rozmowę ze Świadkiniami Jechowy.

Disclaimer: Jeśli chodzi o biologię to jestem kompletnym laikiem, jedyną moją przewagą nad „zwykłym człowiekiem” jest dostęp do subskrypcji czasopism naukowych, więc szybszy i lepszy dostęp do czasopism.

Teza Świadkiń Jechowy (ŚJ) była taka: „Ewolucja nie mogła wytworzyć sumienia”. Ja natomiast twierdzę że mogła. Istnieją  badania opisujące spontaniczne powstawanie kooperatywnych strategii ewolucyjnych, co dowodzi oczywistej tezy: „Bardziej opłaca się przeżywać kiedy współpracujesz z resztą świata”. Sumienie jest mechanizmem wbudowanym przez ewolucję by promować takie zachowania.

Dodam też że amerykańscy ateiści dają całkiem inne (równie ciekawe) wyjaśnienie tego problemu. Co prawda IMO ich wiarygodność jest podobna co wiarygodność ŚJ, więc podam moje wyniki.

Wyniki badań

Znalazłem badania na ten temat przeprowadzone w dwóch kierunkach.

Algorytmy genetyczne

Zastosowanie algorytmów ewolucyjnych do różnych problemów z teorii gier. W szczególności mamy Iteratywny dylemat więźnia. Dylemat więźnia to problem opisany tak:

Dwóch podejrzanych zostało zatrzymanych przez policję. Policja, nie mając wystarczających dowodów do postawienia zarzutów, rozdziela więźniów i przedstawia każdemu z nich tę samą ofertę: jeśli będzie zeznawać przeciwko drugiemu, a drugi będzie milczeć, to zeznający wyjdzie na wolność, a milczący dostanie dziesięcioletni wyrok. Jeśli obaj będą milczeć, obaj odsiedzą 6 miesięcy za inne przewinienia. Jeśli obaj będą zeznawać, obaj dostaną pięcioletnie wyroki. Każdy z nich musi podjąć decyzję niezależnie i żaden nie dowie się czy drugi milczy czy zeznaje, aż do momentu wydania wyroku. Jak powinni postąpić?

wikipedia

Dylemat w wersji iteratywnej polega na tym że gracze grają w dylemat więźnia kilka razy (nie wiedzą ile) oraz pamiętają swoje wybory z poprzednich rund, wygrane w każdej rundzie punkty sumuje się.

Algorytmy genetyczne to algorytmy symulujące działanie doboru naturalnego wykorzystywane w różnych dziedzinach eksploracji danych. Znalazłem takie badania, które stosowały algorytmy genetyczne do znalezienia optymalnej strategii dla iteratywnego dylematu:

  1. Axelrod, Robert. „The evolution of strategies in the iterated prisoner’s dilemma.” The dynamics of norms (1987): 1-16. http://citeseerx.ist.psu.edu/viewdoc/download?doi=10.1.1.142.2392&rep=rep1&type=pdf
  2. Shashi Mittal and Kalyanmoy Deb. 2009. Optimal strategies of the iterated prisoner’s dilemma problem for multiple conflicting objectives. Trans. Evol. Comp 13, 3 (June 2009), 554-565. DOI=10.1109/TEVC.2008.2009459, http://dx.doi.org/10.1109/TEVC.2008.2009459http://web.mit.edu/mshashi/www/papers/cig06.pdf
  3. Cowden, C. C. (2012) Game Theory, Evolutionary Stable Strategies and the Evolution of Biological Interactions. Nature Education Knowledge 3(10):6 http://www.nature.com/scitable/knowledge/library/game-theory-evolutionary-stable-strategies-and-the-25953132

Pierwszy artykuł określa że optymalną strategią w tej grze

  • W pierwszej rundzie wybieramy współpracę (współpracę między więźniami)
  • W rundzie N strategią taką jaką wybrał przeciwnik w rundzie N-1 (czyli jeśli w poprzedniej rundzie nie współpracował, to i my nie będziemy współpracować)

Drugi bada problem: maksymalizujemy swój wynik i minimalizujemy wynik przeciwnika.

Trzeci to to samo, tylko jest artykułem edukacyjnym a nie badawczym.

Wnioski

Dla niektórych problemów istnieje optymalna strategia opiera się (mniej lub bardziej) na współpracy, oraz da się tą strategię wypracować za pomocą narzędzi którymi dysponowała ewolucja.

Badania in vivo

Drugie to badania faktycznych zachować prawdziwych zwierzątek.

Pierwszy ma całkiem ładną podbudowę teoretyczną dlaczego wspólne polowanie jest opłacalne dla różnych zwierząt. Badają tam też jakieś zwierzęta (ale bez specjalnych konkretów). Na teraz artykuł jest dostępny za darmo po założeniu konta.

Drugi jest niestety zamknięty, są tam całkiem ciekawe badania łącznie z wyliczeniem średniego zysku (w kilo Jouleach) z polowania dla szympansów zależnie od liczebności grupy łowców. Wychodzi na to że bardziej opłaca się polować w grupie(!). Co ciekawe jego wyniki potwierdzają teoretyczne badania pierwszego artykułu.

Trzeci jest otwarty, to opis jednego polowania grupowego które było odbytego przez zwierzęta z gatunku, który był określany jako łowiący samodzielnie. Najciekawsze jest w tym to że po polowaniu osobniki dzieliły się łupem sprawiedliwie, jeden odpoczywał/czatował a dwa jadły, po chwili inny go zastępował a ten mógł jeść — i tak w kółko.

Wnioski

W niektórych przypadkach współpraca przy polowaniu jest opłacalna. Od tego że kooperacja jest istotna z ewolucyjnego punktu widzenia do powstania sumienia jeszcze daleka droga, ale możemy przyjąć że:

  • Społeczeństwo (ludzkie) eliminuje jednostki które są socjopatyczne, więc to ludzie generują pozytywną presję na posiadanie sumienia.
  • Jeśli w danej grupie społecznej (stado, plemię) jest za dużo socjopatów taka grupa umiera, co powoduje (również) eliminację osobników socjopatycznych.

Może kiedyś poszukam źródeł na ten temat.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s